Zima - szkoda przespać!

Zauważyliście, że po zimie często jesteśmy zmęczeni? A potem przychodzi przedwiośnie i to słynne przesilenie wiosenne i nasza witalność często spada do zera... NIE TAKA STRASZNA WIOSNA  - PRZESILENIE WIOSENNE Zimą nie chce się chodzić na spacery - zwłaszcza, gdy nie jest to prawdziwa zima ze śniegiem i mrozem, tylko jest wilgotno i chlapa.  Nie mamy teraz dostępu do siłowni, ale ćwiczenia na dworze są także skuteczne! Dużo osób boi się wychodzić z domu, potrafią z niego nie wychodzić już długie miesiące. Inni przemykają się do pracy i z powrotem. Ale to nie tak. Są miejsca, gdzie przecież nie spotkamy tłumów ludzi i możemy się tam wybrać.  Ruch na świeżym powietrzu - to także poprawa kondycji psychicznej, nastroju, wzrost energii. Nawet myśleć zaczyna się inaczej - pozytywnie patrzy się na świat. Poprawia się też pamięć.  Łatwo to wytłumaczy - tak działają endorfiny, czyli tzw. hormony szczęścia. Zimowa aktywność to nie tylko narty, łyżwy i morsowanie. To także lepienie bałwana, rzucan

Poznajemy skale oceny ryzyka rozwoju odleżyn

Skala Norton służy do oceny ryzyka rozwoju odleżyn

Doreen Norton (1922 - 2007) była pielęgniarką specjalizującą się w geriatrii. To ona wprowadziła nowatorski sposób walki z odleżynami - poprzez zmianę pozycji pacjenta.

Opiekunom pracującym z osobami zagrożonymi odleżynami znana jest też Skala Norton (opracowana w 1975 r.). Jest to skala oceny ryzyka rozwoju odleżyn. Ryzyko takie istnieje u każdej osoby unieruchomionej w łóżku czy na wózku inwalidzkim, z zaburzoną świadomością, po długotrwałych (ponad 2 godziny) zabiegach. Dzięki Skali Norton można określić, którzy pacjenci są najbardziej narażeni na powstanie odleżyn i zastosować odpowiednią profilaktykę. Pierwszym etapem takiej profilaktyki jest właśnie ocena ryzyka.

Dla przypomnienia:



W Skali Norton ocenia się od 1 do 4 stan fizyczny, stan świadomości, aktywność, możliwość samodzielnej zmiany pozycji oraz czynności zwieraczy odbytu i cewki moczowej. Maksymalnie można uzyskać 20 punktów. 14 punktów stanowi wartość, która świadczy o zwiększonym ryzyku odleżyn, a poniżej tej cyfry - ryzyko rośnie.

Skala Norton

Skala Norton

Inną skalą oceny jest Skala Douglas, która nieco się różni od Skali Norton. Poza tym brane pod uwagę są czynniki takie, jak np. cukrzyca, duszności, chemioterapia, sterydoterapia. Za każdy z nich odejmuje się 2 punkty. Graniczną cyfrą jest 18. Poniżej - ryzyko powstania odleżyn wzrasta.

Skala Douglas


Skala Douglas



Istnieją jeszcze inne skale:


Skala Braden - popularna w USA ocena w skali od 1 do 4 pkt czucia, aktywności, ruchliwości, wilgotności skóry, stanu odżywienia. Tarcie i naciąganie przy zmianie pozycji oceniane jest 1-3 pkt. Ryzyko rozwoju odleżyn stwierdza się przy wyniku równym 16 pkt i mniej.

Skala Braden




Skala Waterlow - ocena budowy ciała (0-3 pkt), typu skóry (0-3 pkt), płci i wieku (1-5 pkt), czynności zwieraczy (0-3 pkt), ruchliwości (0-5 pkt), łaknienia (0-3 pkt), podawanych leków (za każdy 4 pkt), specjalnych czynników ryzyka (1-8 pkt). Wynik ≥10 świadczy o zagrożeniu, ≥15 – wysokim zagrożeniu, a ≥20 – bardzo wysokim zagrożeniu powstaniem odleżyn.

Skala Waterlow




Skala Dutch Consensus Prevention of Bedsores CBO – ocena w skali od 0 do 3 pkt stanu psychicznego, stanu neurologicznego, zdolności przemieszczania się, stanu odżywienia, sposobu żywienia, czynności zwieraczy odbytu i cewki moczowej, wieku, temperatury ciała, podawanych leków, współistniejącej cukrzycy. Ryzyko rozwoju odleżyn stwierdza się przy wyniku równym 8 pkt lub więcej.


Skala CBO




źródła:
- Acta Bio-Optica et Informatica Medica 4/2009, vol. 15)

- red. Górajek-Jóźwik J.,Ciechaniewicz W. Zasady postępowania pielęgniarskiego w wybranych stanach klinicznych