Walka z cellulitem – trochę w domu, trochę w gabinecie

Jedną z kluczowych informacji, jaka przewija się w kontekście cellulitu, jest ta dotycząca „nieuleczalności” wspomnianego defektu skórnego. Chodzi po prostu o to, że tzw. skórki pomarańczowej nie da się usunąć całkowicie, raz na zawsze. I to bez względu na zastosowane metody. Dlatego też przy omawianiu walki z cellulitem zdecydowanie bezpieczniej (i przede wszystkim uczciwiej) jest sprowadzać podejmowane działania do redukcji tej niedoskonałości. Bo to akurat w wielu przypadkach okazuje się jak najbardziej możliwe. Połączenie wszystkich dostępnych środków – pielęgnacji domowej, zdrowej diety, aktywności fizycznej i profesjonalnej terapii antycellulitowej – pozwala osiągnąć widoczne i zadowalające efekty.

W szpitalu cz. 2

adaptacja-do warunkow-szpitala

W poprzednim poście była mowa o pierwszym okresie pobytu pacjenta w szpitalu - adaptacji. Adaptacja kończy się w momencie postawienia diagnozy, czyli rozpoznania choroby.

Pacjent już będzie wiedział, co mu jest, więc będzie chciał się dowiedzieć:

  • jak długo będzie przebywał w szpitalu
  • jak groźna jest jego choroba
  • jakie są rokowania
Drugim etapem jest IDENTYFIKACJA, czyli zaadaptowanie się do warunków szpitala. Okres ten trwa od momentu postawienia diagnozy do momentu ustalenia daty wypisu chorego ze szpitala. Chory w tym okresie już wie, jakie będzie leczenie, jakie i kiedy czekają go zabiegi i badania. Zna rokowania i skutki swojej choroby.
Personel szpitala musi w tym okresie pozyskać chorego do współpracy - pacjent nie może być tylko biernym biorcą opieki, ale musi aktywnie uczestniczyć w procesie leczenia i pielęgnowania.
Trzeci etap - to READAPTACJA - czyli okres ponownego przystosowania się do warunków domowych.  Okres ten rozpoczyna się z chwila podania przez lekarza daty wypisu i trwa do momentu wyjścia chorego ze szpitala.
Okres ten ma na celu ponowne przystosowanie się do środowiska domowego, bardzo często w zmienionej już sytuacji.
Zadania opiekuna medycznego w okresie readaptacji:
  • przygotowanie do samopielęgnacji
  • zainteresowanie się środowiskiem domowym i przygotowanie je do przyjęcia chorego (informacje o diecie, trybie życia, ograniczeniach)
  • wskazanie grupy wsparcia