Tradycja święcenia bukietów z ziół w święto Matki Boskiej Zielnej

Bukiecik z kłosów zbóż, ziół, kwiatów, owoców przynoszony do kościoła w celu poświęcenia dnia 15 sierpnia. Jaką historię ma ten zwyczaj? I dlaczego święto Wniebowzięcia Matki Boskiej znamy jako święto Matki Boskiej Zielnej? W sierpniu każdy kwiat woła – zanieś mnie do kościoła Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny obchodzone jest od 1950 r. kiedy to papież Pius XII ogłosił dogmat  wiary katolickiej, który mówi że Matka Jezusa Chrystusa, Maryja wraz z ciałem została wzięta do nieba. Jednak kult wniebowzięcia Maryi datuje się już na V wiek n.e. Święto to nazywane jest także świętem Matki Boskiej Zielnej. Najprawdopodobniej wzięło się to z legendy głoszącej, że po otwarciu grobu Maryi nie było w nim jej ciała, a jedynie kwiaty. Już od X wieku istnieje zwyczaj  święcenia ziół, owoców, zbóż i innych roślin, których o tej porze roku jest największa obfitość. Ludzie czuli sytość, wiedzieli, że dzięki plonom przetrwają kolejny rok, chcieli wyrazić swoją wdzięczność i radość. Do dzisiaj

W szpitalu cz. 2

adaptacja-do warunkow-szpitala

W poprzednim poście była mowa o pierwszym okresie pobytu pacjenta w szpitalu - adaptacji. Adaptacja kończy się w momencie postawienia diagnozy, czyli rozpoznania choroby.

Pacjent już będzie wiedział, co mu jest, więc będzie chciał się dowiedzieć:

  • jak długo będzie przebywał w szpitalu
  • jak groźna jest jego choroba
  • jakie są rokowania
Drugim etapem jest IDENTYFIKACJA, czyli zaadaptowanie się do warunków szpitala. Okres ten trwa od momentu postawienia diagnozy do momentu ustalenia daty wypisu chorego ze szpitala. Chory w tym okresie już wie, jakie będzie leczenie, jakie i kiedy czekają go zabiegi i badania. Zna rokowania i skutki swojej choroby.
Personel szpitala musi w tym okresie pozyskać chorego do współpracy - pacjent nie może być tylko biernym biorcą opieki, ale musi aktywnie uczestniczyć w procesie leczenia i pielęgnowania.
Trzeci etap - to READAPTACJA - czyli okres ponownego przystosowania się do warunków domowych.  Okres ten rozpoczyna się z chwila podania przez lekarza daty wypisu i trwa do momentu wyjścia chorego ze szpitala.
Okres ten ma na celu ponowne przystosowanie się do środowiska domowego, bardzo często w zmienionej już sytuacji.
Zadania opiekuna medycznego w okresie readaptacji:
  • przygotowanie do samopielęgnacji
  • zainteresowanie się środowiskiem domowym i przygotowanie je do przyjęcia chorego (informacje o diecie, trybie życia, ograniczeniach)
  • wskazanie grupy wsparcia