Tradycja święcenia bukietów z ziół w święto Matki Boskiej Zielnej

Bukiecik z kłosów zbóż, ziół, kwiatów, owoców przynoszony do kościoła w celu poświęcenia dnia 15 sierpnia. Jaką historię ma ten zwyczaj? I dlaczego święto Wniebowzięcia Matki Boskiej znamy jako święto Matki Boskiej Zielnej? W sierpniu każdy kwiat woła – zanieś mnie do kościoła Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny obchodzone jest od 1950 r. kiedy to papież Pius XII ogłosił dogmat  wiary katolickiej, który mówi że Matka Jezusa Chrystusa, Maryja wraz z ciałem została wzięta do nieba. Jednak kult wniebowzięcia Maryi datuje się już na V wiek n.e. Święto to nazywane jest także świętem Matki Boskiej Zielnej. Najprawdopodobniej wzięło się to z legendy głoszącej, że po otwarciu grobu Maryi nie było w nim jej ciała, a jedynie kwiaty. Już od X wieku istnieje zwyczaj  święcenia ziół, owoców, zbóż i innych roślin, których o tej porze roku jest największa obfitość. Ludzie czuli sytość, wiedzieli, że dzięki plonom przetrwają kolejny rok, chcieli wyrazić swoją wdzięczność i radość. Do dzisiaj

Zdrowie z pól, łąk i lasów - podagrycznik pospolity

podagrycznik

Dziś o roślinie, którą znają wszyscy, każdy się z nią spotkał, każdy ją widział. Rośnie wszędzie, więc trudno jej nie zauważyć. Zwłaszcza osoby, które mają działkę lub ogródek wiedzą, co to za roślinka, bo walczą z nią nieustannie. Ale czasami nie trzeba walczyć, a można ją wykorzystać, bo to roślinka niezwykła wbrew pozorom. Znasz nazwę „podagrycznik“? Nie? A może inną, taką jak: śnitka, giersz, kozia stopa, kurza stopa, diabelska stopa, krzemionka, ewangeliczka, barszcznica? A jeśli nawet nie znasz żadnej nazwy - to na pewno rozpoznasz na zdjęciu!

"E tam, zwykły chwast" -  powie ktoś, kto uprawia ogródek i ma podagrycznika powyżej dziurek w nosie. Ja już od dawna uważam, że nie ma „zwykłych chwastów“. Są same „niezwykłe“.  Podagrycznik rośnie wszędzie, a mimo to nie zawsze łatwo go narwać tak, aby mieć pewność, że pochodzi z czystego miejsca. 

Podagrycznik występuje w Europie, Azji Mniejszej, na Kaukazie i na Syberii. A nawet w Ameryce Północnej, gdzie dostał się pewnie przez przypadek - i zadomowił. Ma niesamowitą moc przetrwania - odrodzi się nawet z  kawałka kłącza i potrafi zawładnąć całymi połaciami ziemi. Dlatego w ogrodach jest tak uciążliwy.

Pochodzi z rodziny selerowatych, co można wyczuć w specyficznym smaku, który jednak jest łagodniejszy niż smak selera. W Europie Wschodniej był zamiennikiem warzyw w okresach głodu, ale w niektórych krajach - np. w  części Niemiec do dzisiaj traktowany jest jak warzywo, z którego robi się zupę, a z młodych  liści sałatki.

Starty na proszek - jest świetną przyprawą! Można też kisić liście podagrycznika - wychodzi z takiej kiszonki wspaniała zupa! Sprawdzone!

Podagrycznik jest cenionym surowcem w ziołolecznictwie - i już sama jego nazwa wskazuje, na co pomaga. Podagra - tak dawniej określano chorobę znaną dziś jako dna moczanowa, artretyzm.

Do leczenia takich chorób, a także reumatyzmu, rwy kulszowej stosowano podagrycznik już w czasach starożytnych. Stosowano go także w stanach zapalnych nerek i pęcherza.

Po raz pierwszy nazwy łacińskiej Aegopodium podagraria użył w XVI wieku niemiecki lekarz, aptekarz i botanik - Tabernemontanus. Zalecał on zalecał gotowanie podagrycznika w winie i picia tego napoju dwa razy dziennie.

XVII-wieczny angielski botanik, lekarz, zielarz i astrolog Mikołaj Culpeper uważał, że samo noszenie podagrycznika w kieszeni „koi bóle i chroni przed chorobą“. 


W celach leczniczych wykorzystuje się ziele i  kłącze podagrycznika.  Zawiera ono białka, tłuszcze, witaminę C, karoten, przeciwutleniacze w postaci flawonoidów, saponiny, cholinę, glikozydy flawonolowe, a także minerały: miedź, cynk, żelazo, mangan, bor, wapń, magnez i potas oraz olejki eteryczne. 

  • Podagrycznik wykazuje też działanie uspokajające, moczopędne, przeciwzapalne, przeciwdrobnoustrojowe oraz przeciwutleniające, potencjalnie przeciwnowotworowe.
  • Reguluje przemianę materii.
  • Świeże liście przykładane na rany przyspieszają ich gojenie.
  • Sokiem wyciśniętym z liści można nacierać miejsca ukąszeń przez owady. 
  • Ziele w stanie świeżym stosuje się jako rozgrzewające okłady w artretyzmie i reumatyzmie.

Picie naparu z podagrycznika zalecane jest przy hemoroidach, stanach zapalnych nerek i pęcherza moczowego, w kamicy nerkowej (Napar: Łyżeczkę suszonych liści zalewamy szklanką wrzątku. Parzymy pod przykryciem przez 15 minut. Pijemy 3-4 razy dziennie 2/3 szklanki)


  • Podagrycznik ma właściwości oczyszczające i odtruwające -  usuwa z organizmu zbędne produkty przemiany materii. Działa oczyszczająco na wątrobę.
  • Poprawia trawienie, reguluje wypróżnianie - dlatego polecany jest i przy biegunkach i przy zaparciach.

Nie będę tu Czytelników zasypywać trudnymi nazwami składników i związków chemicznych - poniżej podaję źródła, po których każdy zainteresowany może sięgnąć.

Jedynie mogę zachęcić do zbierania podagrycznika i korzystania z jego walorów smakowych i zdrowotnych! Na urodę tez pomaga - robi się z niego maseczki. 

Na surowo jemy młode listki,  te starsze tez można użyć jako np. przyprawę. Łodyżki i kwiaty także są jadalne. Można też robić sok.

Jak odróżnić podagrycznik od podobnych roślin? Przede wszystkim po łodydze - która jest gładka (bez włosków), z jedną bruzdą wzdłuż oraz w przekroju - trójkątna, a raczej w kształcie litery V. Ten fragment łodygi, na której są kwiaty - jest już okrągły, ale przy listkach - ciągle trójkątna.

Liście rosną po 3. Górne listki trójdzielne i dwudzielne. 




Bibliografia:

Postępy fitoterapii 4/2012

Broda B, Mowszowicz J. Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych  PZWL

Cisowski W. Związki flawonoidowe w zielu Aegopodium podagraria L., Herba Pol 1985

Trąba C., Rogut K., Wolański P., Rośliny dziko rosnące i ich zastosowanie. Przewodnik po wybranych gatunkach.

http://www.czytelniamedyczna.pl/4277,podagrycznik-pospolity-aegopodium-podagraria-l.html

Komentarze

  1. xn--o80b910a26eepc81il5g.online
    xn--o80b910a26eepc81il5g.online: Online 온카지노 gaming y o w o s s e k y 메리트 카지노 고객센터 o. e. 1xbet n g m, o s r o s e g. p a. x. p a. m o s o e. n g o s a. n

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz