Osteoporoza - złodziej kości

Osteoporoza to choroba polegająca na postępującym powolnie ubytku masy kostnej. Jest uznana z jedną z chorób cywilizacyjnych, na której rozwój wpływ mają też sami chorzy. Wg definicji WHO:  Osteoporoza jest układową chorobą szkieletu charakteryzującą się niską masą kostną, upośledzoną mikroarchitekturą tkanki kostnej, a w konsekwencji zwiększoną jej łamliwością i podatnością na złamania. Na osteoporozę częściej chorują kobiety. Jaka jest tego przyczyna? W okresie menopauzalnym i pomenopauzalnym znacznie obniża się poziom estrogenów, co niekorzystnie wpływa na metabolizm kostny. Ale mężczyźni chorują także, chociaż ryzyko złamania osteoporotycznego jest u nich o połowę mniejsze, niż u kobiet. Z wiekiem w organizmie następuje stopniowe upośledzenie procesów kościotwórczych, nasila się zanikanie tkanki kostnej. Dlatego jest to choroba pojawiająca się najczęściej w późniejszym wieku. Może też pojawić się jako skutek chorób, takich jak nadczynność tarczycy albo cukrzyca. Oprócz czynników ge

Czego nie wiemy o liściach laurowych?

Liście laurowe

Odstraszają komary, są niezawodnym dodatkiem do najpopularniejszych polskich dań, a do tego mają korzystny wpływ na nasze samopoczucie. Liście laurowe, bo o nich mowa, pochodzą z drzewa wawrzynu szlachetnego (Laurus nobilis) i już od starożytności są obecne w kuchni i ziołolecznictwie. Sam Apollo, bóg słońca, uważał to drzewo za święte. Nic dziwnego, że zwycięzcy igrzysk pytyjskich, organizowanych ku czci Apolla, byli nagradzani wieńcem laurowym. Dlaczego liści laurowych nie powinno zabraknąć w naszej  diecie? Jak mogą wpłynąć na nasz organizm? 

Co daje liść laurowy w kuchni?

Bez suszonych liści wawrzynu szlachetnego trudno wyobrazić sobie polskie tradycyjne potrawy. Choć roślina ta jest uprawiana tylko w basenie Morza Śródziemnego, znajdziemy ją niemal w każdej rodzimej kuchni. Dlaczego tak chętnie sięgamy po liście laurowe? Ich gorzkawo-korzenny posmak (odpowiedzialne za to są m.in. związki gorczycowe) pozwala wyciągnąć z dań wszystko, co najlepsze. Z tego powodu są częstym składnikiem zup, sosów, bigosu, fasolki po bretońsku, pieczeni czy np. ryby po grecku. Dzięki liściom nasze specjały nabierają wyrazistego smaku, chociaż trzeba je dodawać ostrożnie - gdy przesadzimy, danie może być bardzo gorzkie i po prostu niejadalne. Co ciekawe, suszone liście wawrzynu nadają się jedynie do dań gotowanych. W przeciwnym wypadku nie dojdzie do uwolnienia olejków eterycznych, które wpływają na ostateczny smak potrawy.

Liść laurowy a ziołolecznictwo

Sława liści wawrzynu wyszła daleko poza kuchnię. Już od czasów starożytnych Greków przypisywano liściom liczne pozytywne właściwości, stąd ich obecność w ludowym ziołolecznictwie. Nasi przodkowie uważali, że liście pobudzają pracę układu trawiennego, jak również mogą pomóc w czasie przeziębienia czy w przypadku niektórych problemów skórnych oraz artretyzmu i reumatyzmu. Ponieważ liście laurowe były ważnym symbolem zwycięstwa, twierdzono, iż mają także moc ochronną i są w stanie uratować przed uderzeniem pioruna, pożarami czy złymi urokami. Stosuje się je do dziś, choć już bez wiary w odpędzanie złych mocy, w formie naparu, wywaru oraz w formie olejku, w tym często w jego wzbogaconej formule, tj. jako olejek laurowo-kurkumowy.

Wpływ liści laurowych na organizm

Dziś zdecydowanie lepiej rozumiemy właściwości liści wawrzynu. W ich składzie znajdują się m.in. polifenole, które są uznanymi przeciwutleniaczami, wskazanymi w profilaktyce antynowotworowej. Z tego powodu olejek laurowy często łączy się z kurkumą,  gdyż ta ma w swoim składzie inny silny antyoksydant - kurkuminę. Dzięki temu olejek laurowo-kurkumowy wpływa pozytywnie na układ trawienny oraz krwionośny, m.in. poprzez oddziaływanie na obecność frakcji cholesterolu HDL i LDL. Ponadto liście laurowe są źródłem minerałów - głównie potasu, magnezu, fosforu i wapnia.

Komentarze