Tradycja święcenia bukietów z ziół w święto Matki Boskiej Zielnej

Bukiecik z kłosów zbóż, ziół, kwiatów, owoców przynoszony do kościoła w celu poświęcenia dnia 15 sierpnia. Jaką historię ma ten zwyczaj? I dlaczego święto Wniebowzięcia Matki Boskiej znamy jako święto Matki Boskiej Zielnej? W sierpniu każdy kwiat woła – zanieś mnie do kościoła Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny obchodzone jest od 1950 r. kiedy to papież Pius XII ogłosił dogmat  wiary katolickiej, który mówi że Matka Jezusa Chrystusa, Maryja wraz z ciałem została wzięta do nieba. Jednak kult wniebowzięcia Maryi datuje się już na V wiek n.e. Święto to nazywane jest także świętem Matki Boskiej Zielnej. Najprawdopodobniej wzięło się to z legendy głoszącej, że po otwarciu grobu Maryi nie było w nim jej ciała, a jedynie kwiaty. Już od X wieku istnieje zwyczaj  święcenia ziół, owoców, zbóż i innych roślin, których o tej porze roku jest największa obfitość. Ludzie czuli sytość, wiedzieli, że dzięki plonom przetrwają kolejny rok, chcieli wyrazić swoją wdzięczność i radość. Do dzisiaj

Ściąga z anatomii - klatka piersiowa

Kości. Klatka piersiowa

  • Przypomina ścięty stożek.
  • Kształt uzależniony od budowy, od typu konstytucjonalnego.
  • Ma otwór górny i otwór dolny
budowa klatki piersiowej
 źródło: Peter Abrahams "Atlas anatomii"
  • Ściana:
    • przednia,
    • tylna
    • dwie boczne
  • W skład klatki piersiowej wchodzą kości:
    • mostek
    • żebra
    • odcinek piersiowy kręgosłupa od tyłu

MOSTEK

budowa mostka
 źródło: Peter Abrahams "Atlas anatomii"
  • kość płaska
  • składa się z trzech części:
    • górnej – rękojeść
    • środkowej – trzon mostka
    • dolnej – wyrostek mieczykowaty
  • Na górnym brzegu rękojeści znajduje się wyczuwalne wcięcie szyjne
  • Bocznie od niego, obustronnie – wcięcia obojczykowe dla połączenia stawowego z końcem mostkowym obojczyka
  • Między rękojeścią a trzonem wyczuwany jest kąt mostkowy
  • Na wysokości kąta mostkowego łączy się z mostkiem drugie żebro
  • Na bocznych brzegach rękojeści trzonu znajdują się wgłębienia pokryte powierzchniami stawowymi – są to dołki żebrowe, z którymi łączy się siedem górnych żeber chrząstkowych

ŻEBRA

budowa żebra
 źródło: Peter Abrahams "Atlas anatomii"
  • Człowiek posiada 12 par żeber.
  • Ze względu na sposób połączenia z mostkiem dzielimy je na:
    • żebra prawdziwe – 7 – łączą się bezpośrednio z mostkiem
    • rzekome – 3
    • 2 wolne
  • Żebro składa się z
    • części tylnej – żebra kostnego
    • części przedniej – żebra chrzęstnego
  • żebro kostne składa się z:
    • części środkowej – trzonu
    • końca przedniego – mostkowego
    • końca tylnego
      • na końcu tylnym znajduje się głowa żebra, pokryta powierzchnią stawową – łączy się z dołkiem stawowy kręgowego
  • Żebra mają różną długość, pierwotnie wzrasta od pierwszego do ósmego, po czym maleje. Żebro 12 posiada mniej więcej taką samą długość jak żebro pierwsze.

POŁĄCZENIA KLATKI PIERSIOWEJ


połączenia klatki piersiowej
 źródło: Peter Abrahams "Atlas anatomii"
  • Połączenia żeber z mostkiem (z przodu)
    • żebro pierwsze połączone jest z rękojeścią mostka chrząstkozrostem
      • jest to połączenie prawie nieruchome
    • żebra od 2 do 7 łączą się z mostkiem za pomocą stawów
      • jest to połączenie ruchome
      • otaczają je torebki stawowe i wzmacniają więzadła
    • żebra od 8 do 10 są połączone z mostkiem pośrednio
      • każde z nich tworzy z żebrem wyższym staw międzychrząstkowy
      • otoczony jest torebką stawową
      • w ten sposób połączone żebra tworzą łuk żebrowy
  • Połączenia żeber z kręgosłupem (z tyłu)
    • żebra z kręgosłupem łączą stawy żebrowo – kręgowe
    • zespalają one głowy i guzki żeber z kręgami piersiowymi
ROLA KLATKI PIERSIOWEJ: Klatka piersiowa dzięki dużej sprężystości ścian odznacza się dużą wytrzymałością: stanowi ona ochronę dla zawartych w jej jamie narządów (serce, płuca, przełyk, naczynia krwionośne). Ważna jest też funkcja oddechowa.