Tradycja święcenia bukietów z ziół w święto Matki Boskiej Zielnej

Bukiecik z kłosów zbóż, ziół, kwiatów, owoców przynoszony do kościoła w celu poświęcenia dnia 15 sierpnia. Jaką historię ma ten zwyczaj? I dlaczego święto Wniebowzięcia Matki Boskiej znamy jako święto Matki Boskiej Zielnej? W sierpniu każdy kwiat woła – zanieś mnie do kościoła Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny obchodzone jest od 1950 r. kiedy to papież Pius XII ogłosił dogmat  wiary katolickiej, który mówi że Matka Jezusa Chrystusa, Maryja wraz z ciałem została wzięta do nieba. Jednak kult wniebowzięcia Maryi datuje się już na V wiek n.e. Święto to nazywane jest także świętem Matki Boskiej Zielnej. Najprawdopodobniej wzięło się to z legendy głoszącej, że po otwarciu grobu Maryi nie było w nim jej ciała, a jedynie kwiaty. Już od X wieku istnieje zwyczaj  święcenia ziół, owoców, zbóż i innych roślin, których o tej porze roku jest największa obfitość. Ludzie czuli sytość, wiedzieli, że dzięki plonom przetrwają kolejny rok, chcieli wyrazić swoją wdzięczność i radość. Do dzisiaj

Barszcz wigilijny w stylu retro

pokrojone-buraki

Już w 1931 roku - bo wtedy ukazało się pierwsze wydanie książki "Jak Gotować"  Marii Disslowej radzono potrawy przygotowywać w domu, gdyż kupne mogą być "sfałszowane". Ile obecnie kupujemy takiego "sfałszowanego" jedzenia? 
Zobaczmy, jak wyglądał przepis na barszcz wigilijny oraz zakwas z buraków wg pani Marii.


Barszcz wigilijny 

 

Jarzyny i buraki,
4 dkg masła,
1 cebula,
1/2 litra kwasu burakowego, 
głowa z ryby,
4 dkg grzybów,
1/2 łyżki soli,
solony koper i ząb czosnku.

Barszcz wigilijny według tradycji powinien być postny, przejrzysty i czerwony. Gotować pokrajane jarzyny, cebulę, grzyby i buraki w całości, jak do barszczu polskiego. Można włożyć głowę z ryby, dodać wiązankę solonego kopru i ząb roztartego czosnku. Gdy buraki miękkie, przecedzić smak, wybrać grzyby na uszka, buraki poszatkować, dodać kwasu burakowego i włożyć posiekane buraki. Aby barszcz miał piękny kolor, zafarbować można jeszcze utartym burakiem, następnie osolić, zagotować, wlać zrumienioną w maśle cebulę. 

zupa

 

Kiszenie barszczu burakowego

 

 2 kg buraków,
4 ltr wody,
skórka żytniego chleba lub kawałeczek kwaśnego ciasta

Oskrobać buraki, wymyć, pokrajać w cienkie krążki, włożyć do słoja, zalać przegotowaną wodą, włożyć kawałeczek chleba, postawić na kominie, lub blisko pieca, gdy miejsce wolne od kurzu, nie przykrywać wcale lub przykryć lekko organtyną. Buraki na barszcz powinny być czerwone i słodkie, ćwikłowe buraki za mało mają cukru i nie nadają się do kiszenia barszczu. Kwas burakowy powinien być zawsze w domu robiony, nie kupowany na targach, kosztuje znacznie taniej, i ma się pewność, że jest czysty, nie sfałszowany. Barszcz targowy stoi zwykle w odkrytem naczyniu, kosztuje go każdy, kto chce. Niedopite resztki dostają się kupującym. Nikt nie odgadnie gdzie taki barszcz bywa przechowywany, ile utonie w nim much, karakonów i innych owadów, ile brudnych rąk zanurza się w barszczu i czem może być zaprawiony. Kiszenie barszczu nie przedstawia żadnej trudności, do tygodnia zazwyczaj w cieple ukiśnie, kwasić naraz niewiele, aby zawsze był świeży.

Przepisy pochodzą z książki Maria Disslowa "Jak gotować. Praktyczny podręcznik kucharstwa" wydanie III. Pisownia oryginalna.
 
Maria Disslowa (1870 - 1936) była pedagogiem, dyrektorką Lwowskiej Szkoły Gospodarstwa Domowego oraz autorką książek kucharskich.

Jestem ciekawa - czy rzeczywiście ktoś robi barszcz z głową ryby???