Tradycja święcenia bukietów z ziół w święto Matki Boskiej Zielnej

Bukiecik z kłosów zbóż, ziół, kwiatów, owoców przynoszony do kościoła w celu poświęcenia dnia 15 sierpnia. Jaką historię ma ten zwyczaj? I dlaczego święto Wniebowzięcia Matki Boskiej znamy jako święto Matki Boskiej Zielnej? W sierpniu każdy kwiat woła – zanieś mnie do kościoła Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny obchodzone jest od 1950 r. kiedy to papież Pius XII ogłosił dogmat  wiary katolickiej, który mówi że Matka Jezusa Chrystusa, Maryja wraz z ciałem została wzięta do nieba. Jednak kult wniebowzięcia Maryi datuje się już na V wiek n.e. Święto to nazywane jest także świętem Matki Boskiej Zielnej. Najprawdopodobniej wzięło się to z legendy głoszącej, że po otwarciu grobu Maryi nie było w nim jej ciała, a jedynie kwiaty. Już od X wieku istnieje zwyczaj  święcenia ziół, owoców, zbóż i innych roślin, których o tej porze roku jest największa obfitość. Ludzie czuli sytość, wiedzieli, że dzięki plonom przetrwają kolejny rok, chcieli wyrazić swoją wdzięczność i radość. Do dzisiaj

Demencja - co to jest i jak się zaczyna

samotna starsza pani


Chociaż demencja nie jest typowym objawem starzenia się, jednak kojarzona jest z osobami starszymi. Ok. 15% osób powyżej 65 roku życia jest dotknięta demencją, wraz z wiekiem wskaźnik ten wzrasta.  Częściej pojawia się u kobiet. Wynika ze zmian zwyrodnieniowych, nowotworowych, naczyniowych, niewłaściwego odżywiania, wpływu czynników toksycznych oraz różnych chorób. Najczęstszą przyczyną jest choroba Alzheimera.


Definicja demencji wg WHO:

Demencja to zespół objawów wywołany chorobą mózgu, zwykle przewlekłą lub o postępującym przebiegu, charakteryzujący się klinicznie licznymi zaburzeniami wyższych funkcji korowych, takich jak: pamięć, myślenie, orientacja, rozumienie, liczenie, zdolność do uczenia się, język i ocena. Ponadto zaburzeniom funkcji poznawczych często towarzyszą, lub nawet je poprzedzają zaburzenia emocjonalne, zaburzenia zachowania i motywacji. Takiemu obrazowi mogą nie towarzyszyć zaburzenia świadomości.

 

Rozwój demencji można podzielić na trzy etapy:

 

1. WCZESNY

  • zaburzenia pamięci krótkotrwałej
  • obojętność wobec dotychczasowych zainteresowań
  • pierwsze trudności z samoobsługą
  • nieradzenie sobie z podejmowaniem decyzji
  • zaburzenia orientacji
  • brak podzielności uwagi

Gdy objawy te dotykają bliską nam osobę, z którą mamy kontakt na co dzień - mogą nie być traktowane jako objawy postępującej demencji. Uważa się często, że osoba ta stała się złośliwa, kłótliwa, leniwa. Chcemy ją widzieć taką, jak zawsze, jaką pamiętamy - tymczasem napotykamy na sytuacje, które mogą mieć przykre konsekwencje w przyszłości. 

Przykładem może być nieopłacanie rachunków. Chory bowiem nie wie, co zrobić, chowa rachunek do szuflady i tym samym uważa, że problem znika, po czym zapomina. Bywa, że rodzina znajduje cały stos nieopłaconych rachunków po kilku miesiącach i po interwencji komornika.

Osoby dbające całe życie o higienę, nagle zaczynają mieć brudne ręce, paznokcie, włosy.

Odkręcają gaz - nie pamiętając o zapaleniu (dobrze, że obecnie są różne zabezpieczenia).  

A przede wszystkim - ciągle szukają. Tego, co przed chwilą miały w ręce, lub wydawało im się, że miały. A jeśli już ta rzecz się znajdzie - to nieraz w bardzo dziwnym miejscu.

2. UMIARKOWANY

  • nasilają się objawy z pierwszego etapu
  • zmiany osobowości
  • zaburzenia snu, większa aktywność w nocy
  • nietypowe dla danej osoby zachowania np. nagła agresja
  • zaburzenia łaknienia
  • nierozpoznawanie bliskich osób
  • dezorientacja dotycząca czasu i przestrzeni, błądzenie
  • zaburzenia koordynacji ruchowej, stąd częste upadki
  • omamy i  urojenia
  • często depresja, prowadząca nawet do prób samobójczych

Często występują oskarżenia podopiecznych o przemoc fizyczną ze strony opiekuna, trucie, głodzenie.

Ludzie nie rozpoznają swoich bliskich - uważając je za obce osoby, które wtargnęły do domu lub za osoby znane w  przeszłości. Uważają np. że syn - to dawno zmarły mąż. Nie rozpoznają też siebie w lustrze. A nieraz widzą kogoś, kogo nie ma.

Mamy też do czynienia z nietypowymi zachowaniami seksualnymi.

3. CIĘŻKI

  • całkowita utrata pamięci
  • brak jakiejkolwiek aktywności (niemożność chodzenia, poruszania się)
  • wynikające z tego powikłania: zapalenie płuc, odleżyny, zanik mięśni
  • niekontrolowanie czynności fizjologicznych
  • chory głównie śpi

Na tym etapie pamiętać należy o właściwej pielęgnacji chorego unieruchomionego. Ważna jest profilaktyka przeciwodleżynowa, odpowiedni sposób karmienia (pokarm rozdrobniony lub zmiksowany), wykonywanie ćwiczeń biernych, zapobieganie przegrzaniu i wyziębieniu.