Własna herbata z wierzbówki kiprzycy

Śledzicie mnie na Instagramie? Nie? Nawet czasami nikt nie zajrzy? To teraz jest okazja! Ale jeśli jednak ktoś mnie tam obserwuje, to zwrócił pewnie uwagę na zdjęcia całego pola pięknych, fioletowo-purpurowych kwiatów wierzbówki kiprzycy, no i mnie wśród nich oczywiście.

Jak uniknąć zatrucia grzybami?

zatrucie-grzybami

Wiemy, jak ważny jest ruch dla zdrowia. Uwielbiamy spacery, zwłaszcza po lesie. Często taki spacer można połączyć ze zbieraniem grzybów, a w tym roku jest ich bardzo dużo. Jajecznica z kurkami, smażone z cebulką, zupa grzybowa, grzybki marynowane.... Lubimy? Pewnie! Co do wartości odżywczej grzybów - zdania są podzielone. Najczęściej spotykamy się z opinią, że nie mają jej zbyt wiele, ale są też opracowania twierdzące, że grzyby są  bardzo wartościowym posiłkiem. Pozostawmy tę dyskusję naukowcom. Nawet jeśli zbieramy grzyby dla przyjemności i jemy ze względu na walory smakowe - to warto. Oczywiście z zachowaniem pewnych środków ostrożności, aby uniknąć zatrucia grzybami.


Jak zbierać grzyby?

 

  • Najważniejsza zasada: zbieramy tylko te, które znamy. Jeśli mamy choćby najmniejsze wątpliwości - nie zrywamy, chyba że mam możliwość  zasięgnięcia porady u "speca" od grzybów.
  • Stare grzyby też lepiej pozostawić w lesie - były już odwiedzane przez owady, które mogły pozostawić po sobie bakterie.
  • Po zbyt młodych grzybkach trudno rozpoznać gatunek, też ich więc lepiej nie ruszać.
  • Grzyby wchłaniają różne toksyczne substancje, metale ciężkie, więc nie zbieramy ich w pobliżu dróg.
  • Polizanie grzyba niekoniecznie jest dobrą metodą na sprawdzenie jego jadalności.
  • Do lasu idziemy z koszykiem. W foliowej torebce grzyby zaparzają się. Jadalnymi grzybami też można się zatruć, jeśli są popsute.
  • Najbardziej niebezpieczne grzyby w naszych lasach - to grzyby blaszkowate. Jeśli więc nie mamy pewności, nie zbierajmy żadnych blaszkowatych, a jedynie rurkowate (takie jak gąbka). Co prawda wśród nich też są grzyby niejadalne, ale nie ma śmiertelnie trujących.
  • Grzyby poddajemy obróbce od razu. Przechowywanie ich, nawet w lodówce, sprzyja powstawaniu w nich trujących substancji.
  • Grzyby jadalne w Polsce, niekoniecznie nadają się do jedzenia w innych państwach, zwłaszcza tych odległych (i odwrotnie).
  • Nie jemy surowych grzybów.
  • Nie podajemy grzybów dzieciom, osobom w podeszłym wieku i chorym. Grzyby są ciężkostrawne, więc sami też nie przejadajmy się nimi (zawierają dużo substancji chitynowych).
  • Nie kupujemy grzybów od przypadkowych sprzedawców, którzy nie posiadają certyfikatu

 

Grzyby dzielimy na:

 

  1. Jadalne - możemy je zbierać i zjadać
  2. Niejadalne - maja nieprzyjemny smak, zapach, zbyt twardy miąższ; po zjedzeniu możemy odczuć dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Najbardziej znanym i demonizowanym grzybem niejadalnym jest goryczak żółciowy, nazywany szatanem. Jest on bardzo gorzki, psuje smak każdej potrawy, więc praktycznie nie da się go zjeść.
  3. Trujące - zawierają niebezpieczne substancje toksyczne.
Najbardziej niebezpieczny grzyb to muchomor sromotnikowy (obecnie: muchomor zielonawy). Jest śmiertelnie trujący. Zawiera toksyny, które są odporne na wysoką temperaturę, a swoje właściwości zachowują przez wiele lat. Do ciężkiego zatrucia prowadzącego do poważnego uszkodzenia narządów wewnętrznych, a nawet śmierci, wystarczy zjedzenie ok. 50 g tego grzyba.
W przypadku zatrucia występują cztery fazy:

  1. pierwsza faza utajenia (6 - 12 godzin, a nawet do doby)
  2. zaburzenia jelitowo-żołądkowe: bóle brzucha, wymioty, ostra biegunka
  3. druga faza utajenia - pozorna poprawa samopoczucia, trwająca do ok. 24 godzin.
  4. faza wątrobowa:
    • uszkodzenie komórek wątroby
    • skaza krwotoczna
    • niewydolność nerek
    • śpiączka wątrobowa
    • zgon

 
jak-unikac-zatrucia-grzybami

 

Mity dotyczące rozpoznawania grzybów:

 

  1. Gorzki smak - muchomor sromotnikowy ma smak słodkawy.
  2. Sinienie po zerwaniu - tak zachowują się też grzyby jadalne.
  3. Skoro grzyb jest robaczywy lub są na nim ślimaki - to znaczy, że jest jadalny. Tak - dla robaków i  ślimaków, niekoniecznie dla człowieka.
  4. Cebula gotowana z grzybami trującymi nie musi czernieć.
  5. Srebrna łyżeczka zamoczona w potrawie, w której jest trujący grzyb - też nie.

Prawie każdy grzyb jadalny ma swojego "bliźniaka": niejadalnego lub trującego. Dlatego tak bardzo trzeba uważać podczas grzybobrania. Grzyb, na pierwszy rzut oka znany nam i dobry - przy dokładniejszych oględzinach może okazać się bardzo groźny. Np:

  • Kurka (pieprznik jadalny) - i lisówka pomarańczowa, mogąca wywołać silną biegunkę i wymioty.
  • Borowik ceglastopory - i borowik ponury. Oba sinieją po zerwaniu.
  • Borowik szlachetny - i goryczak żółciowy (czyli gorzki szatan)
  • Czubajka kania - i muchomor sromotnikowy.
  • Rydz - i wełnianka (lekko trująca, niektórzy twierdzą, że po długim gotowaniu można ją jeść, ale wolałabym nie sprawdzać)

Podsumowując te informacje: najważniejsze, abyśmy zbierali tylko te grzyby, które dobrze znamy, a do lasu wybieramy się z dobrym atlasem grzybów, np. takim:

http://www.ceneo.pl/737369#crid=86577&pid=10048
ATLAS GRZYBÓW >>

Znajdziemy w nim nie tylko szczegółowe opisy poszczególnych grzybów opatrzone dobrej jakości zdjęciami, ale też ciekawostki, fakty historyczne, informacje o grzybach, a nawet przepisy na potrawy z grzybów! Kilka screenów z książki:


Link do Atlasu grzybów jest linkiem afiliacyjnym.