Tradycja święcenia bukietów z ziół w święto Matki Boskiej Zielnej

Bukiecik z kłosów zbóż, ziół, kwiatów, owoców przynoszony do kościoła w celu poświęcenia dnia 15 sierpnia. Jaką historię ma ten zwyczaj? I dlaczego święto Wniebowzięcia Matki Boskiej znamy jako święto Matki Boskiej Zielnej? W sierpniu każdy kwiat woła – zanieś mnie do kościoła Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny obchodzone jest od 1950 r. kiedy to papież Pius XII ogłosił dogmat  wiary katolickiej, który mówi że Matka Jezusa Chrystusa, Maryja wraz z ciałem została wzięta do nieba. Jednak kult wniebowzięcia Maryi datuje się już na V wiek n.e. Święto to nazywane jest także świętem Matki Boskiej Zielnej. Najprawdopodobniej wzięło się to z legendy głoszącej, że po otwarciu grobu Maryi nie było w nim jej ciała, a jedynie kwiaty. Już od X wieku istnieje zwyczaj  święcenia ziół, owoców, zbóż i innych roślin, których o tej porze roku jest największa obfitość. Ludzie czuli sytość, wiedzieli, że dzięki plonom przetrwają kolejny rok, chcieli wyrazić swoją wdzięczność i radość. Do dzisiaj

Pomiar ciśnienia tętniczego krwi - algorytm


Cel:

  • określenie wielkości ciśnienia tętniczego krwi,
  • rozpoznanie nadciśnienia tętniczego,
  • kontrola jego leczenia,
  • pomoc w diagnozowaniu stanu pacjenta oraz chorób, których przyczyną mogą być wahania ciśnienia krwi.

Przygotowanie zestawu:

Materiały i środki:

  • rękawiczki.

Przybory i sprzęt:

  • aparat do mierzenia ciśnienia (sfigmomanometr) zegarowy,
  • słuchawki lekarskie (stetoskop),
  • taca.

Sposób wykonania.

Czynności wstępne:

  • Sprawdź funkcjonowanie aparatu (szczelność mankietu, pompki, przewodów podłączonych do aparatu, wskazówki w punkcie „0”) oraz stetoskopu.

Czynności właściwe:

  1. Poinformuj pacjenta o celu, przebiegu i sposobie wykonania badania.
  2. Uzyskaj zgodę na badanie.
  3. Higienicznie umyj ręce.
  4. Przygotuj przybory i sprzęt (w zależności od wieku badanego przygotuj odpowiedni mankiet. Zbiornik powietrza mankietu powinien obejmować co najmniej 80% obwodu oraz 2/3 długości ramienia) i ustaw je na stoliku przyłóżkowym.
  5. Zapewnij ciszę i odpowiednie oświetlenie na sali.
  6. Zaleć 5-minutową relaksację (odpoczynek) przed badaniem.
  7. Zapewnij pacjentowi wygodną pozycję (leżącą lub siedzącą), z podparciem kończyny górnej tak, aby tętnica ramienna znajdowała się na poziomie serca.
  8. Poproś o zdjęcie ubrania z ramienia, na którym dokonasz pomiaru.
  9. Ułóż ramię w lekkim odwiedzeniu, odwracając dłoń stroną zgięciową do góry.
  10. Umieść poduszkę gumową mankietu na ramieniu (lewym lub prawym) – 3 cm powyżej zgięcia łokciowego nad tętnicą tak, aby mankiet znajdował się na wysokości serca.
  11. Odszukaj tętna na tętnicy łokciowej (w zgięciu łokciowym, poniżej mankietu po stronie przyśrodkowej).
  12. Załóż słuchawki lekarskie do uszu, natomiast membranę słuchawek przyłóż w miejscu badania tętna.
  13. Zamknij zawór w pompce (zakręcając w prawo).
  14. Wtłaczaj powietrze do mankietu, pompując pompką do momentu, gdy ciśnienie będzie o 20-30 mmHg wyższe niż w chwili zaniku tętna.
  15. Powietrze z mankietu wypuszczaj tak, aby wskazówka zegara opadała w tempie 2-3 mmHg/sek.
  16. Wysłuchaj pierwszy ton, zapamiętując stan wskazówki na zegarze – jest to wartość ciśnienia skurczowego.
  17. Kontynuuj dalsze powolne wypuszczanie powietrza, słyszysz dalsze wyraźne tony, które stopniowo słabną. Zapamiętaj stan, w którym znajduje się wskazówka na zegarze w momencie zaniku tętna – jest to wartość ciśnienia rozkurczowego.
  18. Odkręć całkowicie zawór w celu upuszczenia powietrza, wskazówka zegara obniży się do poziomu „0”.
  19. Zdejmij słuchawki.
  20. Zdejmij mankiet z ramienia.
  21. Poinformuj pacjenta o wyniku pomiaru.
  22. Uporządkuj zestaw.
  23. Zdezynfekuj stetoskop i mankiet aparatu.
  24. Higienicznie umyj ręce.
  25. Udokumentuj wykonanie zabiegu

UWAGA!

Zbyt mały mankiet powoduje fałszywe zawyżenie pomiaru, a zbyt duży jego zaniżenie. Opiekun zobowiązany jest zastosować mankiet odpowiedniego rozmiaru, uwzględniając wiek badanego oraz obwód jego ramienia.

Rozmiary mankietów:
  • dla dzieci do 2 lat – 6 cm;
  • dla dzieci do 4 lat – 8 cm;
  • dla dzieci starszych i osób szczupłych 12×18 cm;
  • dla dorosłych 12×26 cm;
  • u osób otyłych o obwodzie ramienia powyżej 33 cm mankiet w rozmiarze 12×40 cm.