Własna herbata z wierzbówki kiprzycy

Śledzicie mnie na Instagramie? Nie? Nawet czasami nikt nie zajrzy? To teraz jest okazja! Ale jeśli jednak ktoś mnie tam obserwuje, to zwrócił pewnie uwagę na zdjęcia całego pola pięknych, fioletowo-purpurowych kwiatów wierzbówki kiprzycy, no i mnie wśród nich oczywiście.

Zaspokojenie potrzeby ruchu - ćwiczenia

mewy w ruchu
 
Ruch jest jedną z podstawowych potrzeb człowieka. Pozytywnie oddziałuje na pracę narządów wewnętrznych,  na układ krążenia, oddechowy, kostno-stawowy, pokarmowy oraz prawidłowe funkcjonowanie psychiczne człowieka.

Gdy potrzeba ruchu nie może być zaspokojona samodzielnie - trzeba w tym pomóc, podobnie jak w zaspokajaniu innych potrzeb. Służą temu różnego rodzaju ćwiczenia.

W zależności od stanu pacjenta ich celem jest:

  • wzmocnienie siły mięśniowej,
  • zachowanie siły mięśniowej
  • utrwalanie wzorców ruchowych,
  • zwiększenie zakresu ruchów,
  • przeciwdziałanie zanikom mięśni ,
  • zapobieganie przykurczom,
  • zapobieganie odleżynom,
  • poprawa koordynacji ruchowej,
  • podniesienie ogólnej sprawności i wydolności fizycznej organizmu.

 

Systematyka ćwiczeń leczniczych:


Ćwiczenia rozluźniające

Dzięki odpowiedniemu ułożeniu ciała i wykonywaniu określonych ruchów następuje zmniejszenie napięcia mięśni. Wykonuje się je przed i podczas prowadzenia ćwiczeń leczniczych.

Ćwiczenia oddechowe

Maja na celu naukę prawidłowego oddechu, zwiększenie wydolności narządu oddechowego, zachowanie prawidłowej budowy klatki piersiowej, dotlenienie organizmu w czasie ćwiczeń (patrz: Zaspokojenie potrzeby oddychania u osoby niesamodzielnej)

Ćwiczenia bierne

Bierne wykonanie ruchów w stawie przez terapeutę, pacjent może być nieświadomy. Maja na celu: zapobieganie przykurczom, odleżynom, zachowaniu pamięci ruchowej. Stosowane przy niedowładach, porażeniu wiotkim i spastycznym, długotrwałym unieruchomieniu w łóżku.

Ćwiczenia wspomagane

Ruch prowadzi terapeuta odciążając kończynę ćwiczoną, a pacjent współdziała w miarę możliwości


Ćwiczenia samowspomagane

Pacjent sam wspomaga ruch - np. jedna kończyna pomaga w ruchu drugiej, czasami przy użyciu sprzętu.

Ćwiczenia redresyjne

Polegają na rozciąganiu przykurczu tkanki miękkiej, okołostawowej lub mięśni w celu zniesienia ograniczenia ruchu w stawie

Ćwiczenia izometryczne

Polegają na czynnym napięciu mięśni bez zmiany jego długości

Ćwiczenia czynne w odciążeniu

Pacjent wykonuje samodzielnie ruch w stawie, przy odciążeniu ćwiczonego odcinka ciała.
Formy odciążeń: podwieszenie, woda, ręka terapeuty, powierzchnia stołu.

Ćwiczenia czynne w odciążeniu z oporem

Pozwalają słabym mięśniom na wykonanie ruchu i pokonanie oporu. Działa to na zasadzie wyeliminowania masy kończyny przy jednoczesnym zwiększeniu siły mięśniowej.

Ćwiczenia czynne

Polegają na wykonaniu ruchu samodzielnego w stawie, z pokonaniem ciężaru ćwiczonego odcinka.

Ćwiczenia czynne z oporem

Polegają na pokonaniu siły zewnętrznej przeciwdziałającej wykonywanemu ruchowi.

Ćwiczenia synergistyczne

Wykorzystanie zjawiska współdziałania mięśni, gdy niemożliwy jest dostęp do określonej części ciała, np. poprzez założony opatrunek gipsowy na kończynie.
  • kontralateralne - stosuje się w przypadku unieruchomienia całej kończyny w opatrunku gipsowym - wówczas stosuje się ćwiczenia kończyny zdrowej z maksymalnym oporem
  • ipsilateralne - gdy opatrunek gipsowy nie obejmuje całej kończyny - ćwiczenia wolnych od gipsu części z maksymalnym oporem.

Ćwiczenia poranne

Polegają na wykonaniu ruchów w stawach dostosowanych do możliwości pacjenta. Są to ćwiczenia łatwe i nie powodują zmęczenia.

Ćwiczenia ogólnousprawniające

Są to ćwiczenia przede wszystkim kształtujące, służące podniesieniu ogólnej sprawności, kształtowaniu prawidłowej postawy, zachowaniu siły i wytrzymałości mięśni.



Zasady przy wykonywaniu ćwiczeń:

  • poinformowanie pacjenta o celu, rodzaju ćwiczeń
  • uzyskanie zgody
  • założenie odpowiedniej odzieży pacjentowi (luźnej)
  • zmierzenie temperatury i ciśnienia (gorączka i wysokie ciśnienie są przeciwwskazaniami do ćwiczeń)
  • komunikacja z pacjentem (mówienie także do pacjenta nieświadomego, np. informowanie, co robimy)
  • obserwacja pacjenta
  • przestrzeganie zasad bezpieczeństwa