Zdrowie z pól, łąk i lasów - podbiał pospolity

Podbiał ( tussilago farfara ) z pewnością wszyscy widzieliśmy, nie zawsze rozpoznajemy, może mylić się z mniszkiem lekarskim. Ale jak już nauczymy się odróżniać oba gatunki, to widać różnice z daleka i  łączy je tylko żółty kolor kwiatów. Jak wiele ziół ma swoje nazwy lokalne, np. końskie kopyto, ośla stopa, boże liczko. Tussilago pochodzi od łacińskich słów : tussis - kaszel i ago, agere - pędzić, gonić. Sama nazwa więc już wskazuje, jakie ma właściwości. A właściwości podbiału były znane już w bardzo dawnych czasach, bo mówili o nim  Hipokrates, Dioskorydes, Pliniusz i Galen - jako leku na choroby układu oddechowego. Z podbiału wdychano dym palonych liści, także robiono inhalacje z wywaru. Stosowano też na choroby skórne - stosowano wtedy sok ze świeżego ziela. Podbiał rośnie w całej Europie, ale tez spotykamy go na innych kontynentach. W Polsce też znany jest wszędzie, a lubi miejsca gliniaste, wapienne, często widuje się go tam, gdzie trwają jakieś prace budowlane - lubi różne żw

Opiekun medyczny w zespole terapeutycznym

opiekun-medyczny-w-zespole-terapeutycznym



Co to jest zespół terapeutyczny? To wszystkie osoby, które uczestniczą w leczeniu i opiece nad osobą potrzebującą. Czyli: sam zainteresowany - pacjent. To on jest podmiotem opieki i powinien mieć możliwość decydowania, wyrażania opinii oraz informacji. Pacjent nie jest "materiałem do obróbki" na szpitalnej taśmie.

Oprócz niego przede wszystkim lekarz i  pielęgniarka, ale także: opiekun, rodzina, fizjoterapeuta, osoba duchowna, dietetyk i in.


Zespół składa się z jednostek, indywidualności. Każdy z innym charakterem, temperamentem i osobowością. Potrzeba dużej dojrzałości, aby móc pracować w grupie, a tylko ścisła profesjonalna współpraca oparta na wzajemnym zaufaniu będzie przynosić efekty w procesie leczenia.

Ważne jest wspólne ustalenie planu opieki, wszystkich jej aspektów, zakresu oraz praw i obowiązków - także dla opiekunów medycznych.

Jest to ważne - kiedy pojawia się nowy człowiek w nowej pracy - następuje pewna reorganizacja działającego już zespołu.
Ten nowy człowiek, w tym wypadku opiekun medyczny - bez szczegółowo wyznaczonych zadań nie wiedziałby, jak działać efektywnie, aby jakość świadczonej przez niego opieki była jak najwyższa. Na szczęście jest to opisane w podstawie programowej kształcenia opiekunów medycznych.

To są zadania opiekuna - inni członkowie zespołu maja inne zadania, ale to nie oznacza, że każdy działa na własną rękę. Każdy zna swoją rolę, jak i rolę innych - inaczej nie byłoby współpracy. Samodzielnie decydujemy o zadaniach należących do naszego zakresu obowiązków, ale współdecydujemy o całości opieki nad pacjentem. Jeśli w jakiejś sprawie mamy inne zdanie - przedstawmy je posługując się rzeczowymi argumentami, niech ewentualna dyskusja będzie konstruktywna. Stawianie sprawy: „bo tak“, „bo ja tak chcę“ nie przyniesie nic dobrego ani nam, ani pacjentowi - nie wspominając już o atmosferze w pracy. Zawsze jest osoba koordynująca wszelkie działania i do niej należy głos decydujący w rozwiązywaniu wątpliwości i niejasności.
Jeśli do naszego zespołu dołącza ktoś nowy - nie utrudniajmy mu tego! Uczmy, wprowadzajmy, pomagajmy - przypomnijmy sobie nasze trudne początki! Ale też będąc "tym nowym" - otwórzmy się na grupę. Nie wchodźmy do zespołu z nastawieniem, że "ja wiem lepiej i im pokażę!". Skoro dany zespół pracuje od dawna w taki, a nie inny sposób - to znaczy, że zdaje to egzamin.

Jedna osoba nie zdziała wiele. Cały zespół terapeutyczny - może działać cuda, pod warunkiem, że jest kompetentny, zgrany i stawiający na pierwszym miejscu dobro pacjenta.