Tradycja święcenia bukietów z ziół w święto Matki Boskiej Zielnej

Bukiecik z kłosów zbóż, ziół, kwiatów, owoców przynoszony do kościoła w celu poświęcenia dnia 15 sierpnia. Jaką historię ma ten zwyczaj? I dlaczego święto Wniebowzięcia Matki Boskiej znamy jako święto Matki Boskiej Zielnej? W sierpniu każdy kwiat woła – zanieś mnie do kościoła Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny obchodzone jest od 1950 r. kiedy to papież Pius XII ogłosił dogmat  wiary katolickiej, który mówi że Matka Jezusa Chrystusa, Maryja wraz z ciałem została wzięta do nieba. Jednak kult wniebowzięcia Maryi datuje się już na V wiek n.e. Święto to nazywane jest także świętem Matki Boskiej Zielnej. Najprawdopodobniej wzięło się to z legendy głoszącej, że po otwarciu grobu Maryi nie było w nim jej ciała, a jedynie kwiaty. Już od X wieku istnieje zwyczaj  święcenia ziół, owoców, zbóż i innych roślin, których o tej porze roku jest największa obfitość. Ludzie czuli sytość, wiedzieli, że dzięki plonom przetrwają kolejny rok, chcieli wyrazić swoją wdzięczność i radość. Do dzisiaj

Świąteczne prezenty

radosc-z-prezentow

W okresie świątecznym do osób w szpitalach, zakładach opiekuńczych, DPS-ach przychodzą goście. Niektórzy pamiętają - oni i tak przychodzą cały rok. Niektórzy odbębniają wizytę „bo tak wypada“ .

Goście przynoszą różne rzeczy. Przeważnie do jedzenia. Najczęściej to, czego pacjent akurat jeść nie może:

Cukrzykom - góry słodyczy.
Komuś, kto nie może gryźć - czekolada z orzechami.


Są i inne prezenty, np. tiulowa koszula nocna z falbankami, guziczkami i koronkami - dla osoby leżącej i bezwładnej, której prędzej głowę urwę, niż ubiorę w ten ciuszek (skądinąd niebrzydki).

Później to my, opiekunowie, mamy kłopot: jak skombinować szampon, mydło, balsam, grzebień, skarpetki i in. dla kogoś, do kogo raz w roku przychodzi rodzina i  raz w roku zabłyśnie super prezentem.

Za murami szpitala i ww. placówek świat jest zupełnie inny niż na zewnątrz. Inne są priorytety, inne potrzeby, inna estetyka. Tutaj najprostsze, podstawowe rzeczy są na wagę złota.

Naprawdę pani cioci nie potrzeba kolejnej (naliczyłam 7) buteleczki perfum, a przydałoby się zwykłe mydło. Może być z bajerami, ozdobne, kolorowe, z zatopionym w środku kwiatkiem. Jakiekolwiek.

Naprawdę pana dziadek nie może pić gazowanych napojów i kolejna zgrzewka coli nie pomoże mu w powrocie do zdrowia. Lekarz mówił, że ma dużo pić? No tak....

Naprawdę pani mama nie lubi tych ciasteczek. Mówiła już o tym wiele razy, ale...  Dobrze, że może powymieniać się z koleżankami z sali. „Ja ci ciasteczko, a ty mi jabłko“.

Prezenty ładne i do niczego nie przydatne - niech będą,  jak najbardziej, ale tylko dodatkiem. Szafka przyłóżkowa jest bardzo mała! Przynoszenie regałów z domu (sic!) też nie zdaje egzaminu, bo właśnie musimy do sali dostawić jedno łóżko.

I tak to się toczy...  do następnych Świąt.