Tradycja święcenia bukietów z ziół w święto Matki Boskiej Zielnej

Bukiecik z kłosów zbóż, ziół, kwiatów, owoców przynoszony do kościoła w celu poświęcenia dnia 15 sierpnia. Jaką historię ma ten zwyczaj? I dlaczego święto Wniebowzięcia Matki Boskiej znamy jako święto Matki Boskiej Zielnej? W sierpniu każdy kwiat woła – zanieś mnie do kościoła Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny obchodzone jest od 1950 r. kiedy to papież Pius XII ogłosił dogmat  wiary katolickiej, który mówi że Matka Jezusa Chrystusa, Maryja wraz z ciałem została wzięta do nieba. Jednak kult wniebowzięcia Maryi datuje się już na V wiek n.e. Święto to nazywane jest także świętem Matki Boskiej Zielnej. Najprawdopodobniej wzięło się to z legendy głoszącej, że po otwarciu grobu Maryi nie było w nim jej ciała, a jedynie kwiaty. Już od X wieku istnieje zwyczaj  święcenia ziół, owoców, zbóż i innych roślin, których o tej porze roku jest największa obfitość. Ludzie czuli sytość, wiedzieli, że dzięki plonom przetrwają kolejny rok, chcieli wyrazić swoją wdzięczność i radość. Do dzisiaj

Kryteria starzenia


Dzieciństwo, młodość, wiek dojrzały - i ostatni etap - starość.

WHO za początek starość uznaje 60 rok życia. Wyróżnia trzy zasadnicze etapy starości:
  •  60 - 70 rok życia - wiek podeszły, tzw. wczesna starość
  •  76 - 90 rok życia - wiek starczy, tzw. późna starość
  •  od 90 roku życia - wiek sędziwy, tzw. długowieczność
Oprócz wieku metrykalnego istnieją jeszcze inne kryteria starzenia się: wiek biologiczny, psychiczny i społeczny.

Wiek biologiczny określa ogólna sprawność człowieka, na którą wpływają np. tryb życia, choroby - obecne i przebyte, warunki życia i pracy oraz uwarunkowania genetyczne.

Wiek psychiczny określa się na podstawie funkcji intelektualnych, sprawności narządów zmysłów czy też zdolności adaptacyjnych człowieka. Starzenie się - to obniżenie sprawności wymienionych zdolności.

Wiek społeczny – mówi o społecznej sytuacji człowieka Rola społeczna z biegiem lat ulega zmianom np. rola rodzica przekształca się w rolę dziadka lub babci.

Kryteria te nie są jednak zbyt precyzyjne. Każdy człowiek starzeje się indywidualnie. Babcią czy dziadkiem można przecież zostać w stosunkowo młodym wieku. Fizycznie również można być sprawnym do późnego wieku, zwłaszcza, że poszczególne narządy nie starzeją się jednocześnie. Podobnie wiek psychiczny - mało kto "czuje się" na swój wiek.