Tradycja święcenia bukietów z ziół w święto Matki Boskiej Zielnej

Bukiecik z kłosów zbóż, ziół, kwiatów, owoców przynoszony do kościoła w celu poświęcenia dnia 15 sierpnia. Jaką historię ma ten zwyczaj? I dlaczego święto Wniebowzięcia Matki Boskiej znamy jako święto Matki Boskiej Zielnej? W sierpniu każdy kwiat woła – zanieś mnie do kościoła Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny obchodzone jest od 1950 r. kiedy to papież Pius XII ogłosił dogmat  wiary katolickiej, który mówi że Matka Jezusa Chrystusa, Maryja wraz z ciałem została wzięta do nieba. Jednak kult wniebowzięcia Maryi datuje się już na V wiek n.e. Święto to nazywane jest także świętem Matki Boskiej Zielnej. Najprawdopodobniej wzięło się to z legendy głoszącej, że po otwarciu grobu Maryi nie było w nim jej ciała, a jedynie kwiaty. Już od X wieku istnieje zwyczaj  święcenia ziół, owoców, zbóż i innych roślin, których o tej porze roku jest największa obfitość. Ludzie czuli sytość, wiedzieli, że dzięki plonom przetrwają kolejny rok, chcieli wyrazić swoją wdzięczność i radość. Do dzisiaj

Dbamy o własny kręgosłup



Pracujesz jako opiekun medyczny? Czyli dźwigasz, podnosisz, przemieszczasz.... Początkowo wszystko jest w porządku, ale mija jakiś czas - może tygodnie, może lata - i praca zaczyna odbijać się na twoim zdrowiu. A przede wszystkim na kręgosłupie. Główne przyczyny urazów to używanie siły, powtarzalność czynności, przyjmowanie niewłaściwych pozycji.


Sama kiedyś popełniłam błąd podczas praktyk- pacjentka była nieduża i stosunkowo lekka, więc postanowiłam sama ją dźwignąć. Nie znając jeszcze właściwych metod - zrobiłam to nieprawidłowo, zgięta w pół - i w takiej pozycji już zostałam. Rozrywający ból, leczenie i rehabilitacja - ale skutki i tak odczuwam do dziś.

Jak więc radzić sobie z podnoszeniem i przemieszczaniem pacjentów, którzy - nawet najlżejsi - swoje przecież ważą?

Przede wszystkim:

należy ustalić właściwą technikę podnoszenia,

biorąc pod uwagę możliwości ruchowe pacjenta - należy też uwzględnić, że pacjent może stawiać opór i że ciężar jego ciała nie rozkłada się równomiernie (np. przy porażeniu jednostronnym)

Następnie:
  • prosić o pomoc drugiego opiekuna,
  • używać sprzętów pomocniczych:
    • sprzętu lekkiego, jak: ślizgi, prześcieradło, trapez zawieszony nad łóżkiem
    • sprzętu ciężkiego - podnośników
  • przyjmować prawidłową postawę, dzięki której unikniemy pochylania się czy rozciągania nad łóżkiem:
  • stawać blisko pacjenta
  • w lekkim rozkroku
  • na ugiętych kolanach, aby pracowały mięśnie nóg i bioder, a nie tylko tułowia i rąk
  • przenosić masę własnego ciała w kierunku wykonywania ruchu
  • mocno i dobrze chwycić pacjenta - całą dłonią, a nie tylko palcami (nigdy za ręce czy nogi, tylko w okolicy łopatek, miednicy, pasa)
  • pamiętać o obuwiu o dobrej przyczepności
  • zawsze dopasować wysokość łóżka do własnego wzrostu
  • prosić pacjenta o pomoc np. o patrzenie na własne stopy (co zwiększa napięcie mięśni brzucha)
  • przy przesadzaniu z łóżka na  wózek ważne jest odpowiednie ustawienie wózka-  blisko łóżka, zablokowanie kółek oraz usunięcie podstawki pod stopy, oparcia łokci
  • Do podnoszenia pacjenta, który upadł na podłogę zawsze potrzeba dwóch osób